212 / 10 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از احمد بن نضر ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « كسى نيست مگر اين‌كه او را تيزى و نشاط و حرص و كندى و شكستگى و مستى مىباشد . پس هر كه سستى او به سوى سنت منتهى شود ( به اين‌كه در تحصيل آن سعى و كوشش كند و زحمت و مشقت بكشد ، تا به آن برسد ، هدايت يافته است . و هر كه سستى و آرامش [ او ] به سوى بدعت منتهى گردد ، گمراه شده است » . 213 / 11 . على بن محمد ، از احمد بن محمد بَرقى ، از على بن حسّان ، و محمد بن يحيى ، از سَلمة بن خطّاب ، از على بن حَسّان ، از موسى بن بَكر ، از زرارة بن اعين ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود : « هر كه از سنت در گذرد ، او را به سوى سنت رد مىكنند » ( و غير از طريقهء پيغمبر ، از كسى مقبول نيست ) . 214 / 12 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام ، از پدرانش عليهم السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « امير المؤمنين عليه السلام فرمود : « سنت پيغمبر دو قسم است : سنتى است كه در بيان واجب است و عمل كردن به آن هدايت و ترك آن ، گمراهى و ضلالت است . و سنتى است كه در بيان واجب نيست و عمل كردن به آن ، فضيلت و ترك آن ، و عمل كردن به غير آن ، گناه است » . « 1 » تمام شد كتاب عقل . « 2 » حمد و ستايش از براى خدا است كه پرودگار عالميان است و خداى رحمت فرستد بر آقاى ما محمد و آل او كه پاكان و پاكيزگانند از هر چه بد باشد .

--> ( 1 ) . ظاهراً اين عبارت ، معنايى جز اين دارد . مترجم - رحمه اللَّه - گويى خطيئة را خبر گرفته است كه در اين صورت ، همان معنا مىشود . در حالى كه خطيئه ، مضاف اليه غير است و بنا بر اين ، ترجمهء صحيح آن ، چنين است : عمل كردن به غير آن ، به خطا منجر نمىشود . ( 2 ) . در ترجمه ، چنين آمده است . ولى بر اساس اين نسخه ، بايد چنين باشد : تمام شد كتاب علم .